Tuesday, September 17, 2019

An awful forest hunt incident makes king Dasaratha to invite his death in the form of a curse by a noble elderly couple......

An awful forest hunt incident makes king Dasaratha to invite his death in the form of a curse by a noble elderly couple......
SHREERAAMAAYANAVAIBHAVAM.HOME.BLOG
It so happens that King Dasaratha one fine day happens to mistakenly hit a boy named Shravana…

శ్రీమతి ఎం.ఎస్.సుబ్బులక్ష్మి గారు....:)

శ్రీమతి ఎం.ఎస్.సుబ్బులక్ష్మి గారు, " భారతరత్న " పురస్కారాన్ని అందుకున్మ తొలి సంగీతకళాకారిణి గా ఎంతోమందికి సుపరిచితమైన ఆ పేరు, ఇన్ని దశబ్దాలైనా మరెన్నో దశాబ్దాలైనా ఇప్పటికి మరెప్పట్టికి కొన్ని కోట్ల సంగీతాభిమానుల హృదయాల్లో మరియు ఆ 7 కొండలప్రభువు యొక్క సన్నిధిలో నిరంతరం మార్మ్రోగుతూనే ఉంటుంది......
సప్తస్వరాలను తమ రసనపై నిలిపి రసగులికలుగా మలిచి మనసురంజిల్లే విధంగా రాగాలను అలదుతూ సరాగాలను సమకూర్చి
కర్ణాటకసంగీతసామ్రాజ్యాన్ని ఏలేటి అతిరథమహారథులా,
లేక
దైనందిన పనిలో అలసి సొలసి అలా కాసేపు ఏదో సంగీతం వింటూ సేదతీరుదాం అని వినే సామాన్యులా......
శ్రోతలు ఎవరైనా సరే, అస్మద్ గురుదేవులు శ్రీ చాగంటి సద్గురువుల మాటల్లో, ఆ అమరగాయని యొక్క గంధర్వగానం అందరికి ఒక అలౌకిక తన్మయత్వాన్ని అందించి ఆనందపరుస్తుంది. అది ఎన్నో కోట్ల జన్మాంతరపుణ్యవిశేషం చేత మాత్రమే లభించే అరుదైన అనుగ్రహం.....!
"నడయాడే దైవం", శ్రీ కంచి పరమాచార్య వారి ప్రత్యక్షానుగ్రహన్ని గైకొని ప్రపంచవేదికపై ఎన్నోదేశాల
కళాకారులముందు "మైత్రీంభజతాం....." అని ఆలపించి యావద్ సంగీత ప్రపంచం యొక్క ప్రశంసలను అందుకున్న అరుదైన భారతనారీశిరోమణి శ్రీమతి సుబ్బు లక్ష్మిగారు......
జీవితంలో ఎంత యెత్తుకు ఎదిగినా, ఎన్ని సిరిసంపదలను, పేరు ప్రఖ్యాతలను గడించినా, అవన్నీ ఈశ్వరప్రసాదములు అని సదా భావిస్తూ ఒదిగిఉండడంలోనే జీవనఔన్నత్యం ఉంటుందనే సార్వకాలిక సత్యశ్రేష్టానికి నిలువెత్తు సాక్ష్యం వారి జీవితం.........
శ్రీవేంకటాచలాధీశుడిపై అవ్యాజమైన భక్తితో జీవితాన్ని సార్ధకం చేసుకున్న భాగవతోత్తములలో ఒకరైన ఎం.ఎస్ గారిని స్వామి కూడా అంతే ఆప్యాయతతో, తిరుపతి పురవీధుల్లోకి అడుగుపెట్టిన ప్రతి భక్తుడికి తనకంటే ముందే తన భక్తురాలైన ఎం.ఎస్ గారి మూర్తి దర్శనమయ్యేలా ఏర్పాటు చేసాడు ఆ భక్తవత్సలుడు సంకీర్తనాలోలుడు.....! అంతటి అనుగ్రహానికి నోచుకున్న వారి జీవితస్మరణకూడా అంతే అనుగ్రహదాయకం కదా మరి.... 😊
ఫలాన సంకీర్తన తో ఫలాన దైవస్వరూపాన్ని కీర్తించి
తరించవచ్చు అని ఎవరైనా అనుకోవడం లోకసహజం....
కాని ఎం.ఎస్ గారి గళంలో ఫలాన దైవస్వరూపం యొక్క కీర్తన వింటె ఆ దైవమే ఆనందించేలా ఉంటాయి ఆ ఆలాపనలు.......
అది శ్రీనివాసుడు మురిసిపోయే "భావయామి గోపాలబాలం" అన్నమాచార్యకృతి మొదలుకొని శంకరుడే దరహాసం పొందే సద్గురు త్యాగరాయ వారి "నాదతనుమనిశం" వరకు......
వారు ఆలపించిన సంకీర్తన ఎదైనా కావచ్చు.....
అది సాధించిపెట్టే అనుగ్రహం అనన్యసామాన్యమే......
అందుకే వారి మధురగానామృతసగులికలు
కేవల లౌకిక సంగీతసారస్వత దీపికలు మాత్రమే కాక, ఆ సర్వేశ్వరుడిని మనకు వశపరిచే సామవేద మంత్రములై ఈ జగత్తునందు ఆచంద్రతారార్కమై అజరామరములై శాంతిదాయకములై
శోభిల్లడం......
వారి సంగీతరససిద్ధి ఎందరెందరో భక్తులకు ఆనందరససిద్ధిని కలిగించి సదా తరింపజేయుగాక......! 🙏

శ్రీవేంకటపతి ప్రసాదాలు......😊

శ్రీవేంకటపతికి ప్రతి రోజు 6 సార్లు శ్రీవైఖానసాగమం ప్రకారంగా జరిగే షట్కాలార్చన లో శుద్ధమైన దేశవాళి ఆవునేతితో ఆగ్నేయభాగంలో వరదరాజపెరుమాళ్ సన్నిధి పక్కన ఉండే పోటులో వకుళమ్మ పర్యవేక్షణలో తయారుచేయబడి నివేదించబడే వివిధ ప్రసాదాలు......😊
రాములవారిమేడ పడిలోని తలుపులను మూసి కులశేఖరపడి దాటకుండ స్వామికి ఆరగింపు చేసే ఈ ప్రసాదాలనే భక్తులందరికి దర్శనం అయినతర్వాత ఆయినామహల్ వెనకగా మనం బయటకు వచ్చే క్యూ లైన్లలో పంచిపెడతారు.....
బెల్లంపాయసం తప్ప మిగతావన్నీ స్వామి నాకు అనుగ్రహించారు...😁
మరి అదెప్పుడు అనుగ్రహిస్తాడో ఏమో ఆ తిండిమెండయ్య...☺
Padmanabharao Darapaneni
★తిరుమల శ్రీవారి ప్రసాదాలు★కళ్ళతోజుర్రుకోండి★
*****************************************
లడ్డు, జిలేబి, వడ, కదంభం, పంచదార పొంగలి, మిరియాల పొంగలి, పులిహోరా, దద్దోజనం, పెరుగుఅన్నం, బెల్లం పాయసం, దోసెలు,క్షరాన్నం(సీరా) మొదలైనవి .......!!!!

అమాత్యులందరికి అభినందనలు.....👏😊

శ్రీశ్రీనివాసుని అనుగ్రహంతో ఏర్పడిన నూతన రాష్ట్రాన్ని, తనకు బంగారు నగల మొక్కు ముట్టగానే సంతసించి రాష్ట్రాన్ని సర్వతోముఖాభివృద్ధితో సస్యశ్యామలంగా సుభిక్షంగా వర్ధిల్లేలా దీవించడంతో కొనసాగుతున్న రాష్ట్ర రాజకీయ ప్రస్థానంలో, రెండవసారి ఏర్పడిన అమాత్యుల క్యాబినెట్లో ఇద్దరు మహిళామణులకు స్థానం కల్పించడం
అభినందనీయం.....👏😊
తొలి విడత పేషిలో భారినీటిపారుదల శాఖామాత్యులుగా ( ఇరిగేషన్ మినిస్టర్ గా ) రాష్ట్రానికి ఎంతో ఘనమైనసేవలను అందించి ఈ సారి భారతదేశంలోనే అత్యంత భారీస్థాయిలో మెజారిటి పొందిన రెండవ శాసనసభాసభ్యులుగా రికార్డ్ సొంతం చేసుకున్న శ్రీహరీష్ గారికి అత్యంత కీలకమైన ఆర్ధిక శాఖను అప్పగించడం కడు ముదావహం.....
ప్రజానాడి తెలిసిన నేతగా, రాజకీయం కంటే రాజనీతితో గావించే ప్రజాసేవా ప్రస్థానం చిరకాల యశోవిరాజితమై వర్ధిల్లుతుందని నమ్మి పనిచేసేవారిలో ఒకరైన హరీష్ గారి హయాంలో తెలంగాణ ఒక ఆర్ధిక మిగులురాష్ట్రంగా అభివృద్ధిచెంది మిగతా రాష్ట్రాలకు ఆదర్శమైన ఆర్ధిక విధివిధానాలతో మరింతగా పుంజుకొని అగ్రగామిగా నిలిచి శోభించాలని ఆశిస్తూ నూతన అమాత్యులందరికి అభినందనలు.....👏😊
PSCP.TV
Live: Swearing-in ceremony of Telangana Cabinet Ministers at Raj Bhavan, Hyderabad.

Saturday, September 7, 2019

Happy Teacher's day - Sep-5-2019.... :)

శ్రీ సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్ గారి జయంతిని జాతీయ ఉపాధ్యాయదినోత్సవం గా జరుపుకునే సెప్టెంబర్-5 ప్రతి విద్యార్ధికి ప్రత్యేకించి స్కూల్లో ఉండే విద్యార్ధులకు ఒక పెద్ద సంబరమే..... ఇప్పుడెలా ఉన్నాయో కాని మా స్కూల్ రోజుల్లో మాత్రం అగస్ట్-15, జనవరి-26 ఎంత పెద్ద పండుగలో అంతే స్థాయిలో సెప్టెంబర్-5 కూడా జరిపేవారు..... టీచర్స్ డే కి ప్రత్యేకంగా పిల్లలందరు ఆ ఒక్కరోజు తామే టీచర్లు / సార్లు గా అవతారాలెత్తి, ఆ రోజంతా దిగువ తరగతులకు బోధనా సిబ్బందిగా వెళ్ళి సాయంత్రం ఇచ్చే ప్రైజ్లకోసం ఎదురు చూసే ముచ్చటైన రోజు..... 
వేదికపై నిల్చొని ఎన్నైనా ఉపన్యాసాలు ఇవ్వొచ్చు...అందులో ఏముందిలే అని మనం అవతలి వైపు గుంపులో ఉన్నప్పుడు ఎంతో ఆషామాషిగా అనేస్తాం..... కాని ఒక్కసారి వేదికనెక్కి నలుగురు అభినందించే రీతిలో ప్రసంగించాలన్న, బోధ చేయాలన్నా ఎంత కష్టమో, ఎంత సాహసమో, ఎంత పెద్ద విషయమో చిన్నప్పుడు ఈ ఒక్క సెప్టెంబర్-5 నా మాత్రమే అర్ధమయ్యేది మాకు..... ఆ రోజున ఒక టీచర్ / సార్ పడే కష్టం ఎంటో ప్రత్యక్షంగా అర్ధమయ్యి వారి గొప్పదనాన్ని అర్ధంచేసుకునేవాళ్ళం..... స్వ / కుటుంబ పోషణార్ధమై నెలజీతం అందుకుని కష్టపడి పనిచేసే అన్ని వృత్తుల్లా బోధన కూడా ఒక వృత్తే అయ్యుండొచ్చు...కాని ఏ వృత్తికి కూడా లేని గొప్పదనం, ప్రత్యేకత, కష్టం, కేవలం బోధకవృత్తిలో మాత్రమే మనం గమనించగలం.....
84 లక్షల జీవరాశుల్లో మరే ప్రాణికి లేని బుద్ధికుశలత ప్రేరేపిత స్వకౌశల సంబంధిత స్వరపేటికను ( రామచిలుకకు ఉండేది మానుష ప్రేరేపిత స్వరపేటిక...అందుకే కద చిలకపలుకులు పలకడం అని అనేది...  , తదంతర్లీనంగా వాక్కును వెచ్చిడంతో తమ ఆయువును కూడా వెచ్చించి ఇతరుల ఉన్నతికై జీవిస్తూ జీవించడం అనేది కేవలం ఉపాధ్యాయులకు మాత్రమే చెల్లిన ఘనత...! అందుకే ఎవ్వరైనా సరే తమ జీవితంలో ఎంత ఉన్నతమైన స్థానానికి చేరుకున్నాసరే తల్లితండ్రుల తర్వాత అంత గౌరవం ఇచ్చేది వారి గురువులకు మాత్రమే...! జన్మనిచ్చి ఈ భువిపైన మన ప్రస్థానం కొనసాగేందుకు కృతజ్ఞ్యతగా తల్లితండ్రులకు ఇవ్వబడే గౌరవమే, ఆ జన్మను వ్యర్ధంకాకుండా విద్యావినయసంపన్నులుగా మనలను తీర్చిదిద్దిన గురువులకు కూడా ఇస్తాము అనేది లోకసహజమైన సత్యం.....
ఎందుకంటె ఒక మొక్కను నాటిన వారికి ఆ ఘనత ఎంత సొంతమో, దానికి సకాలంలో కావలసిన సమ్రక్షణను అందించి అది పుష్పించి ఫలించేందుకు కారణమైన తోటమాలికి కూడా అంతే ఘనత సొంతం....ఇంకా చెప్పాలంటే ఆ తోటమాలి గొప్పదనమే ఎక్కువ.... ఎందుకంటే తోటమాలి వినా ఆ మొక్క చెట్టై దానివల్ల నలుగురు లబ్ధిపొందే స్థితి రావడం జరగదు కాబట్టి.....అచ్చం అదే విధంగా నా వ్యక్తిగత అభిప్రాయం మేరకు ఒక వ్యక్తి ఇవ్వాళ ఒక స్థాయిలో ఉన్నాడంటే ఆ ఘనత తనను తీర్చిదిద్దిన గురువులకే చెందుతుంది....
అదే గురువులు మరి ఇంకెందరికో కూడా బోధించారు కదా మరి ఇతరులెందుకని అంతగా జీవితంలో పైకిరాలేకపోయారు అని వితండవాదం చేసే వారికి ఒక్కటే సమాధానం,
మేఘం తను సముద్రమునుండి గ్రహించిన నీటిని తియ్యని వర్షపుబిందువులుగా మార్చి భువిపైకి వెదజల్లినప్పుడు అది స్వీకరించి లబ్ధి పొందిన ఒక సుక్షేత్రంలో కొలువైన విత్తనం మొలకెత్తింది కాని ఒక బండరాయిపై పడిఉన్న విత్తు మొలకెత్తలేదు అంటే అది విత్తు యొక్క స్థానబలిమి కాని మేఘం యొక్క దానలేమి కానేరదు కద.....
అట్లే ఒక గురువు తన బోధామృతాన్ని ఎందరో విద్యార్ధులకు సమంగా అందించినప్పుడు, దాని విలువ తెలిసి అది గ్రహించి యోగ్యతను సిద్దింపచేసుకోవడం సదరు విద్యార్ధి యొక్క బాధ్యత అవుతుంది కాని ఆ విద్య అందించిన గురువుది కాదు....
విద్యను అందించే స్థానంలో ఉన్న గురువుకి అది తన కర్తవ్యం....
విద్యను అర్ధించే స్థానంలో ఉన్న వ్యక్తికి అది సంగ్రహించి లబ్ధి పొందడం తన బాధ్యత.....
మన స్కూల్, కాలేజ్ జీవితాల్లో అటువంటి మహనీయులైన గురువులు ఎందరో మనకు వారి బోధతో పాటుగా వివిధ సహాయసహకారాలు అందించి ఇవ్వాళ మనం ఉన్న స్థితికి కారకులై ఉండడం, ఎవరికి వారు వారి వారి జీవితాల్లోకి తరచి చూస్తే గుర్తొచ్చే సత్యం.....
అలా మనకు లౌకిక విద్యను నేర్పి జీవితంలో నిలదొక్కుకునేందుకు కారకులైన గురువులు ఒకెత్తైతే......
ఎంతో గొప్ప పుణ్యసంచయంతో లభించిన మానవ జన్మను సార్ధకం చేసుకునే దిశలో మన జీవన ప్రస్థానం సాగేలా మనకు అధ్యాత్మ మార్గనిర్దేశకత్వాన్ని అనుగ్రహించే ఆధ్యాత్మిక గురువులు / ఆచార్యులు / పురాణప్రవచనకర్తలు / పీఠాదిపతులు ఇత్యాది సాధుసత్పురుష భక్తభాగవతోత్తములు ఒకెత్తు......
వీరిరువురి వల్లే ఎవరి జీవితమైనా సార్ధక్యం చెందేది.....
కేవల లౌకిక విద్యను మాత్రమే ఆర్జించడం అంటే జీవితాన్ని కేవల భోగానుభవానికి ఒక నిరంతర ప్రయాణంగా, ఈ శరీరం భోగలాలసకు ఒక ఉపకరణంగా ఉండిపోయి ఒకనాడు పడిపోవడం అనే ఘట్టంతో ముగిసిపోతుంది.....
ఆ లౌకిక విద్యతో పాటుగా, ఆధ్యాత్మిక విద్యను కూడా జీవితానికి ఆపాదించుకొని, మరింత ఉన్నతమైన జన్మలను పొందేదుకు అనగా ఆత్మోద్ధరణకై సాగే ప్రయాణంగా మన జీవితాన్ని మలుచుకున్న నాడు, ఈ రెంటి సమ్మిళిత సంఘాతమై జీవితం పూర్ణత్వాన్ని సంతరించుకుని అది " ముంగించడం " కాకుండా " సంపూర్ణం " కావించడం అనే ప్రక్రియతో ఒకనాడు ఈ జీవితానికి తెరపడుతుంది.....
" గు " అనగ అంధకారం / " రు " అనగా తన్నిరోధకః
అంటే మన అజ్ఞ్యానం అనే అంధకారాన్ని రూపుమాపే బృహస్పతి శక్తినే గురువు అనే నామవాచకంతో మనం పిలుస్తాము.....
ఇక ఎవరికి ఎవరు దేనికి ఎందుకు గురువు అవుతారు అంటే, ఒకరికి ఎవరి బోధపై గురి కుదిరితే వారు తమకు గురువై ఒప్పుతారు అనేది లోక సామాన్యమైన భావం.....
అస్మద్ గురుదేవులు, సద్గురు శ్రీ చాగంటి గారి మాటల్లో చెప్పాలంటే,
" గురుబోధ అనేది నరనరాన జీర్ణించుకునిఉండి అనుక్షణం వారి సద్వాక్కుతో జీవితపు ప్రతి సంఘటనని, మనసులో జనించే సంకల్ప వికల్పాలను చెక్ చేస్కుంటూ ఉండగలగాలి....
అనగా ఇప్పుడు మా గురువుగారు ఇక్కడే ఉంటే నా కర్తవ్యాన్ని ఏమని సూచించేవారు.....నా ఈ నిర్ణయం ధార్మిక జీవితానికి సరితూగేలా ఉంటుందా....."
ఇత్యాదిగా గురుబోధాంతర్గతంగా సముపార్జించబడిన వివేకరాశికి సరితూగేలా మన జీవిత మార్గపు ధార్మిక నడవడి సరిదిద్దబడడం అన్నమాట....
మన జీవితంలో సద్గురువుల బోధ / సద్వాక్కుల ప్రశస్తి ఎట్టిదో, యావద్ ప్రపంచానికే అత్యంత ప్రశస్తమైన ఆటను పరిచయం చేసిన భారతదేశంలోని అత్యంత ప్రాచీనమైన ఆట చదరంగాన్ని ఒక చిన్న ఉదాహరణగా తీస్కొని చెప్పే ప్రయత్నం గావిస్తాను......
మన జీవితం అనేది ఒక 64 గళ్ళ చదరంగం వంటిది..... ( 64 లలిత కళలే మన జీవితపు ఆటను శాసించే ఆ చదరంగపు గళ్ళు )
16 పావులు మనవి - 16 పావులు ప్రత్యర్ధివి......
1 రాజు ( మన బుద్ధికి సంకేతం ), 1 మంత్రి ( మన మనసుకి సంకేతం )
8 బంట్లు / సిపాయిలు ( సమ్మిళితమై ఉండే అష్టవిధ ప్రకృతికి సంకేతం )
2 ఒంటెలు / ఉష్ట్రములు ( ఉష్ట్రశక్తి ఓపికకు, లౌకిక / సాంసారిక నిమగ్నతకు / జీవుడి న్యాస శక్తికి / స్థానబలిమికి సంకేతం )
2 గుర్రాలు / అశ్వములు ( అశ్వశక్తి వేగానికి, జవసత్వాలకు / బలానికి, ఇంద్రియ శక్తికి సంకేతం )
2 ఏనగులు / గజములు ( గజశక్తి ఐహిక సంపదలకు, శరీరదారుఢ్యానికి సంకేతం )
ఇవన్నీ కూడా రాజుని (బుద్ధిని) నడిపించే / శాసించే / సమ్రక్షించే ఉపకరణములు.......వీటన్నిటి సమ్మిళిత శక్తికి / లేదా వీటన్నిటిని నియంత్రించి ఆటలో పావులుగా మార్చి ఆటను శాసించే శక్తే మంత్రి (అనగా మన మనసు..... చదరంగంలోని మంత్రి అచ్చం మన మనసులాగా ఎటు కవాలంటే అటు ఏ దిశలోనైనా తుర్రుమని దూసుకుపోగలదు...దాన్ని కట్టడిగావించడం బహుకష్టతరం... )
ఆటలో మిగతావన్నీ కోల్పోయినా సరే మంత్రి / రాజు ఈ రెండింటితో కూడా ఆట సాగుతుంది......కాని మంత్రి పోతే ( అంటే మన మనసు లయం అయిపోతే) ఇక ఆట దాదాపు ముగిసిపోయినట్టే.... కేవల రాజు ( అనగా మన బుద్ధి ) మనోసంకల్పం వినా (అనగా మంత్రి యొక్క శక్తి వినా) శక్తిహీనుడు....
ఇక చదరంగపు ఆటలోని పావుల అమరిక తీరును మనం పరికిస్తే ఈ క్రింది విధంగా ఉండడం మనం గమనించవచ్చు....
సిపాయ్, సిపాయ్, సిపాయ్, సిపాయ్, సిపాయ్, సిపాయ్, సిపాయ్, సిపాయ్
ఏనుగు, గుర్రం, ఒంటె, రాజు, మంత్రి, ఒంటె, గుర్రం, ఏనుగు
ప్రతి శక్తి ముందు ప్రకృతి సూచకమైన తత్ సిపాయ్ ఒకటి ఉండడం.....ఆ సిపాయ్ కదిలితే తప్ప వెనక ఉన్న శక్తిని ఆటలో కదిలించలేము.....
కాని గుర్రం ఇందుకు మినహాయింపు....చాలామంది మొదటి పావుగా గుర్రాన్నే కదపడం మనం చూస్తుంటాం......
అదే విధంగా ఈ ప్రపంచంలో ఒక మనిషి యొక్క ఆట మొదలవ్వాలంటే మొదట ప్రకృతి యొక్క కదలికే కారణమై ఉంటుంది.....
కాని ఇంద్రియ శక్తికి ప్రతీక అయిన గుర్రం మాత్రం ప్రకృతి యొక్క పలకరింపు లేకున్నా సరే కదలగలదు....ఆటను మొదలుపెట్టగలదు.....
అటు ఇటు మొదట్లో ఉండేవి ఏనుగులు అనగా మన ఐహిక సంపదను / శరీర దారుఢ్యాన్నే ఈ లోకం మొదట చూస్తుంది.....
ఆ ఐహిక సంపద ధర్మబద్దమైనదా లేదా మందిని ముంచి వివిధ అనైతిక మార్గాల్లో పోగేసిందా మరియు ఆ శారీరక దారుఢ్యం రోగరహితమై హితకరమైనదా లేదా బాగా తిని తొంగుంటే కొవ్వుపట్టి పెరిగినదా అనేది ఆటలోని ఇటు వర్గమా లేద అటు వర్గమా అన్నమాట......
తరువాత రెండో స్థానంలో ఉన్నవి గుర్రాలు......ఒక గుర్రం కర్మేంద్రియాల శక్తికి మరొకటి జ్ఞ్యానేంద్రియాల శక్తికి సంకేతం.....
ఈ శరీరపు కర్మేంద్రియ జ్ఞ్యానేంద్రియాలు సద్వర్తన్నులై మనల్ని ధార్మిక జీవితంవైపుగా నడిపిస్తున్నాయ లేదా ఊరుమీద పడి కేవలం ఇంద్రియభోగాసక్తులై ఉండేలా చరిస్తున్నయా అనేది ఆటలోని ఇటు వర్గమా లేద అటు వర్గమా అన్నమాట......
ఆ తరువాత మూడవ స్థానంలో ఉండేవి ఒంటెలు..... ఇవి రాజుకు మంత్రికి అతి దెగ్గర్లో పక్క పక్కనే ఉంటాయ్.....
ఓపికకు, లౌకిక / సాంసారిక నిమగ్నతకు / జీవుడి న్యాస శక్తికి / స్థానబలిమికి సంకేతంగా ఉండే ఉష్ట్రశక్తి,
మన జీవితంలో మనసు బుద్ధి ఎప్పుడు వీటికి దెగ్గరగా ఉండడాన్ని సూచిస్తుంది.....
వీటన్నిటిని పావులుగా కదుపుతూ ఆటలో మనం వేసే ప్రతి అడుగు ఆ మనిషి యొక్క జీవన గమనాన్ని సూచిస్తుంది / శాసిస్తుంది.....
ప్రతి మనుష్యుడికి ఉండేవి ఈ శక్తులే, అందరు సాగించాల్సిన లౌకిక ప్రయాణం ఈ భూమిపైనే, అందరు అశించేది తమ ప్రయాసలో విజయాన్నే...
కాని ఒక్కొక్కరు ఒక్కోలా వీటిని కదుపుతు తమ జీవితపు ప్రయాణాన్ని సాగిస్తారు......
మనసు (మంత్రి) తత్ సంబంధంగా బుద్ది (రాజు) బాగా బలమైన చాణక్యం తో సాగిననాడు, ఆట ఎల్లప్పుడు మన వశంలోనే ఉంటుంది......
అచ్చం అదే విధంగా సద్గురువుల / అచార్యుల అనుగ్రహంతో మన మనసును తత్ సంబంధంగా బుద్దిని దైవిక / ధార్మిక మార్గంలో ఉండేలా బాగ సంస్కరించుకొని వాటికి తర్ఫీదు ఇచ్చినప్పుడు జీవితపు ప్రయాణం ఎల్లప్పుడు మన వశంలోనే ఉంటుంది......అప్పుడు ఆ ప్రయాణం అంత తేలికగా గతితప్పదు.....లక్ష్యం గురితప్పదు......!
శ్రీ చాగంటి సద్గురువుల సద్వాక్కుల్లో మహాభారతం విన్నవారికి,
కేవలం బావగా కాకుండా భగవంతుడిలా సర్వస్వంగా తననే నమ్ముకున్నందుకు శ్రీకృష్ణపరమాత్మ ఎన్నెన్నో వ్యూహలోచనలు సలిపి, అఖరికి తానే రథసారధిగా మారి పార్థసారధి అనే బిరుదునామాన్ని ఆర్జించుకొని అర్జునుడి విజయానికి, తన్మూలంగా పాండవ విజయానికి ఎకైక కారకుడయ్యాడు......
దుర్భేద్యమైన సహజ కవచకుండలాలతో జన్మించినను, పరశురాముడి శాపం దెగ్గరినుండి శ్రీకృష్ణపరమాత్మ వ్యూహం వరకు కర్ణుడి మరణానికి కారాణాలు అనేకం అయినట్టు......
ఈ లోకంలో అజ్ఞానం అరవై రకాలుగా ఉన్నా, విజ్ఞ్యానం మాత్రం ఒకేరకంగా ఉన్నను.....చివరికి ఆ అజ్ఞానం విజ్ఞ్యానం చేతికి చిక్కి ధర్మం అనే అగ్నిలో సమూలంగా దహించుకుపోక తప్పదు......
కేవలం సద్గురువులు / ఆచార్యుల వద్ద మాత్రమే లభించేది ఆ అమూల్యమైన ధార్మికత భరిత ఆత్మజ్ఞ్యానం అనే అధ్యాత్మ విజ్ఞ్యానం ....
అందుకే వారి అనుగ్రహం వినా మన జీవితం అసంపూర్ణం, అయోగ్యం.....వారిని అర్ధించి అధ్యాత్మ విద్యను గడించి భగవంతుడిని శరణాగతి గావించి జీవించడంలోనే జీవితానికి అసలైన సార్ధకత తన్మూలంగా పరిపూర్ణత సిద్దించేది....! 
అందుకే మనం లౌకిక గురువులతో పాటుగా, ఆధ్యాత్మిక గురువులకు, అచార్యులకు కూడా సదా కృతజ్ఞ్యులమై ఉండి, మన ప్రతి విజయానికి వారి కర్తృత్వాన్ని గుర్తించి సదా నమస్కరించేది...!!
ఒనమాలు దిద్దించిన తెలుగు అనురాధా టీచర్, ఇంగ్లిష్ దేవి టీచర్ మొదలుకొని......, బీ.టెక్ విద్యను సార్ధకం చేసిన, మట్టారెడ్డి సర్, దూబే సర్, అనుపమా మ్యాం, జయశ్రీ మ్యాం, నాగపరమేశ్వరి మ్యాం, ఇత్యాదిగా ప్రతి ప్రొఫెస్సర్ వరకు, నాజీవితాన్ని తీర్చిదిద్దిన ప్రతి గురుస్వరూపాన్ని నా ఆధ్యాత్మిక గురుదేవులైన శ్రీ చాగంటి సద్గురువు గారిలో దర్శించి, వారందరి పాదపద్మములకు సాష్టాంగ నమస్సులను సమర్పిస్తూ, ఇదే వారందరికి నా చిరు కవనకుసుమాంజలి భరిత ఉపాధ్యాయదినోత్సవ శుభాభినందనానమస్కారం.....! 
( ఆలస్యమైనందుకు క్షంతవ్యుడను  )
With all due respect towards everything they have had in getting us where we are today, wishing all my Teachers a very happy Teacher's day.... 

Thursday, September 5, 2019

శ్రీగణనాథం భజామ్యహం.... శ్రీకరం చింతితార్ధ ఫలదం.......! :)

శ్రీగణనాథం భజామ్యహం....
శ్రీకరం చింతితార్ధ ఫలదం.......
అనే త్యాగరాయకృతిని అందరు వినేవుంటారు.....
రాజశేఖర్ నటించిన శృతిలయలు సినిమాపాటగా అయినాసరే......
యావద్ భారతావనిలో ఆబాలగోపాలం ఊరువాడ ఏకమై, చిన్న పెద్ద ముసలి ముతక అందరు కలిసిమెలిసి జరుపుకునే గణపతినవరాత్రోత్స పండుగ యొక్క విశేషమైన ప్రాభవం జగద్విదితమే కద..... 😊
నా చిన్నప్పుడు మా స్కూల్ల్ క్లోస్ ఫ్రెండ్స్ అందరం కలిసి ఎక్కడవీలైతే అక్కడ చవితి రాగానే పందిరి వేసి
గణపతి ఆరాధనకు కావలసిన పనులన్నీ చక చక ఆరంభించి ఆ సంవత్సరం మొత్తం గుర్తుండిపోయే ఒక మహోత్సవంలా జరుపుకునేవాళ్ళం.....
మహేష్, సందీప్, నవీన్, ఉదయ్, చాణక్య, వినయ్, కిరణ్,.....మొదలైన క్లోస్ ఫ్రెండ్స్ అందరం కలిసి ఒక 2 వారాల ముందు నుండే చందాలు, కవర్లు, బొంగులు, డెకరేషన్ సామాన్లు సేకరించే పనులను చక్కబెట్టి, ఎవరి ఇంటిదెగ్గర కుదిరితే అక్కడికి అందరం చేరి ఒక్కొక్కరం ఒక్కొక్క పని ముగించి మొత్తానికి చవితి సాయంత్రం కల్లా గణనాథునికి ఒక మంచి వేదిక తయారు చేసేవాళ్ళం......
ఒక చక్కనైన గణపతి మూర్తిని ధూల్పేట్ మొదలైన ప్రాంతాల నుండి తెచ్చి, మొదటి రోజు దెగ్గర ఉండే గుడిలోని అర్చకులను పిలిపించి అర్చన చేయించడం తో మా గణపతినవరాత్రి ఉత్సవం మొదలయ్యేది.....😊
9 రోజులకు తగ్గకుండా ఉండేలా సాగిన ఆ మా చిన్ననాటి ఉత్సవం నిజంగా మా అందరి జీవితాలకు ఎంతో విలువైన అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించి, ఎవరు ఎంతగా ప్రార్ధించి సేవించి తరించారో వారి వారి జీవితపు బాటల్లో ఆ గణపతి అంతగా తోడునీడై నిలిచి అనుగ్రహించాడు.....అనుగ్రహిస్తూనే ఉన్నాడు....! 😊
ఆ ఉత్సవ నిర్వహణలో మాకు తెలియకుండానే జీవితానికి ఉపయుక్తమైన ఎన్నెన్నో విలువైన పాఠాలను మేము నేర్చుకున్నామనేది ఆ తరువాతి మా పాఠశాలానంతర జీవితంలో మేము గుర్తించిన సత్యం.....
వివిధ దుకాణాల్లోకి వెళ్ళి చందాలు అడగడం, పరిచయస్తుల దెగ్గరినుండి అడిగి స్వీకరించడం లో ఇవ్వాళ్టి కార్పోరేట్ పరిభాషలోని సాఫ్ట్ స్కిల్ల్స్ / ఇంటేరాక్షన్ స్కిల్ల్స్ / నెగొషియేటింగ్ స్కిల్ల్స్ ఇత్యాదివి నేర్చుకోవడం, పందిరి వేయడం సామాన్లు కొనుక్కొని రావడం, వస్తువులను ఒక క్రమపద్దతిలో సర్దడం, ఎప్పుడు ఎక్కడ ఏ వస్తువును ఎందుకు ఎలా వాడాలో నేర్చుకోవడం, ఇలా వివిధ పనుల్లో మమేకమై అంతర్లీనంగా మాకు మేమే బోధకులమై జీవితాన్ని చక్కబెట్టుకోవడం కూడా నేర్చుకున్నామన్నమాట....!
ఇప్పుడున్నట్టు అప్పుడు ఇంటర్నెట్, సెల్ ఫోన్లు లేవుకాబట్టి స్కూల్ అవ్వగానే ఆ 9 రోజులు కూడా అందరం గణేషుడి దెగ్గరికి చేరి రోజువారి పూజలు ప్రసాదాలు ముచ్చట్లు ఇలా ఉల్లసంగా గడిపేవాళ్ళం.....
ఆ 9 రోజులు కూడా అందరికి అదే వ్యాపకం గా అయ్యి అందరం ఒక ఉమ్మడి కుటుంబంలా ఉండి ఆ ఉత్సవాన్ని ఎంతో ఘనంగా నిర్వహించిన వైనం తలుచుకుంటే ఇప్పటికీ కూడా ఆ చిన్ననాటి స్మృతులన్నీ కళ్ళముందుకదలాడి ఆ కమనీయ పాఠశాల జీవితాన్ని మాకు ఒక చక్కని చలనచిత్రంలా కనువిందు చేస్తాయి.....😊
అందరివీ చిన్న చిన్న కుటుంబాలు మధ్యతరగతి జీవితాలు కావడం తో ఆ అప్యాయతలు, ఆ కల్మషరహిత స్నేహాలు 1 వ తరగతిలో ఎలా ఉన్నాయో ఇప్పుడు దాదాపు 30 సంవత్సరాల తర్వాత కూడా అంతే పదిలంగా, ఆత్మీయంగా దృఢంగా ఉన్నాయి.....!
ఇప్పుడు ఇళ్ళు పెద్దవి మనసులు చిన్నవి గా అవుతున్న రోజులు....
అప్పటివి ఇళ్ళు చిన్నవైనా మనసులు పెద్దవి గా ఉన్న రోజులు.....
కాబట్టి పెద్దగా ఎటువంటి భేషజాలకు ఆస్కారంలేని అమృతమయమైన బాల్య జీవితం గడిచిన రోజులవి.......
కూకట్పల్లి దాటి ఎక్కడికి వెళ్ళని నాకు టాంక్ బండ్ చూపినా వాళ్ళే...
ప్రతి పండగకి టైలర్ షాప్లో ప్యాంటు షర్ట్ కుట్టించుకోవడమే తెలిసిన నాకు జీన్స్ ప్యాంటు సోకుల టీ షర్ట్లు పరిచయం చేసింది కూడా ఆ స్నేహమే....
స్కూల్ యునిఫార్మ్ కి వేసుకునే బ్లాక్షూస్ మరియు ప్యారగాన్ స్లిప్పర్లు మాత్రమే తెలిసిన కాళ్ళకి యాక్షన్ షూస్ తొడిగింది కూడా ఆ స్నేహమే...
డిప్ప కటింగ్ చేసుకొని ముద్దపప్పులా తలదువ్వుకొని పౌడర్ అద్దుకొని స్కూల్ కి వెళ్ళే పుస్తాకాలపురుగుకి,
స్టైల్ కటింగ్ కొట్టించి బెరిల్ క్రీం రుద్దింది కూడా ఆ స్నేహమే....😁
ఇలా ఆ చిన్ననాటి గణపతినవరాత్రోత్సవం మా చిరకాల స్నేహసౌధానికి పునాదిగా నిలిచిన జీవిత ఘట్టంగా మారి అందరికి అదొక శాశ్వత మధురస్మృతిగా లభించిన పర్వదిన ప్రాభవం.....
ఇక వ్యక్తిగతంగా వినాయకనవరాత్రుల నిర్వహణ నాకు బోధించిన పాఠాలెన్నో.....అందించిన జ్ఞ్యానగులికలు ఎన్నెన్నో.......సమకూర్చిన అనుగ్రహవిశేషం ఎంతగానో.......
గట్టిగా వర్షంపడితే లోతట్టు ప్రాంతపు వరదబాధితుల ఇల్లు లాగా ఉండే ఒక చిన్న రెండు రేకుల రూములు పోను మిగతా ఇల్లంతా ఖాళి జాగ కాబట్టి ఒక నందనవనంలా అమ్మ నాటిన పూలమొక్కలన్నీ విరబూసి మమ్మల్ని ఈశ్వర సన్నిధికి చేర్చి మోక్షాన్ని బడసేల అనుగ్రహించండి అన్నట్టుగా ఉండే
తెల్ల చమాంతి, పసుప్పచ్చ చామంతి, కుంకుమ రంగు చామంతి, చిట్టి చామంతి, పెద్ద సెంటు గులాబి,
చిన్నరేకుల గులాబి, దవనం, గోరింట పూలు, సెంటు మల్లె, విర జాజి, ఇలా చేతికందిన పూలన్ని కోసి అమ్మతో మాలకట్టించి మేము పెట్టిన గణపతికి అలంకరించడానికి నేను తీస్కెళ్ళెసరికి,
" అర్రె.....మన క్లాస్లీడర్ అన్న వచ్చిండ్రో....జర జర్గండ్రాభై...పెద్ద పూజారి వీడే......ఒక్కగంటకాకముందే ఇంటికివెళ్ళి చదువుకోవాలి అని రాగాలు స్టార్ట్ చెస్తడు.....తొందర్గ పూజ కానిచ్చి ప్రసాదం ఇయ్యండ్రవీడికి...."
అని జోక్స్ వేయడం స్టార్ట్ చేసి, క్లాస్ లో నేను వేసే లీడర్ వేషాలన్నిటిమీద స్పూఫ్స్ చేస్తు నవ్వడం నవ్వించడం షురు అయ్యేది..... రాత్రి పదిగంట్లవరకు కూడా ఏదో ఒక బాతాఖానిలో టయింపాస్ చేయడం మిగిలిన ప్రసాదాలన్ని స్వాహా కానిచ్చి కొందరు అక్కడే కాపలాగ పడుకునేవారు....ఇంకొందరు ఇంటికి వెళ్ళడం తో ఆ రోజు ముగిసేది.....
అందరి దృష్టి జరిగే కార్యక్రమాలమీద, బ్యాండ్ బాజా తో ఆఖరిరోజు ఉండే నిమజ్జనం మీద ఉంటే, నాకేమో ఈ సారి గణేషుడు కొలువైన ఈ వాహనం ప్రత్యేకత ఏంటి, ఆ గణేషుడి తొండం అలా ఎందుకుంది......
ఈ గణేషుడి చేతిలో ఆయుధాలు ఇలా ఎందుకున్నాయ్..... అంటూ ఆధ్యాత్మికత వైపు కూడా ఉండేది...
ఆ చిన్ననాటి గణేషుడి ఉత్సవంలోని
అధ్యాత్మ జిగ్ఞ్యాసే క్రమక్రమంగా సకలవిద్యలకు నెలవైన చల్లనయ్య ఆ గణపయ్య అనుగ్రహంతో పరిపూర్ణ ఆధ్యాత్మికతవైపుగా మళ్ళి, పరిశోధనాత్మకమైన దృక్కోణంతో పరబ్రహ్మతత్వాన్ని గుర్తించే దిశగా నా జీవన ప్రయాణం సాగేందుకు దోహదపడింది......
మా ఇంటి అవతలి గల్లీలో కూడా ఇరుగు పొరుగు స్నేహితులతో కలిసి తమ్ముడు కూడా ప్రతిసంవత్సరపు గణపతి నవరాత్రి ఉత్సవంలో సభ్యుడిగా ఉండేవాడు.....
దైవాన్ని నమ్ముకున్న వారికి నమ్ముకున్నంత అనే నానుడి మన పెద్దలు ఉటంకించడం వినే ఉంటారు.....
చిన్ననాటి నుంచి కూడా ఆ సిద్ధాంతాన్ని చాలా తీవ్రంగా నమ్మేవారిలో నేను ఒకడిని.....
అందుకే అనుకుంటా తనని ఆరాధించిన ఆ చిన్ననాటి జీవితం తరువాత ఎదురైన విపత్కర సమయంలో నాకు అన్నీ తానై వెన్నంటిఉండి కాపాడడానికి నేను ఇంజనీరింగ్లో చేరాగానే నాకు తోడుగా తను కూడా మా కాలెజ్లోకి గుడికట్టించుకొని మరీ వచ్చేసాడు...!
మా బి.వి.ఆర్.ఐ.టి కాలేజ్లో గాణాపత్య ఆగమ అర్చారాధనా విధివిధానాలతో, మా చేర్మెన్ సర్
శ్రీ కే.వి.విష్ణురాజు గారి ఆధ్వర్యంలో శాస్త్రోక్తంగా ప్రతిష్ఠ గావించబడిన ఆ గణనాథుని అనుగ్రహంవినా,
ఎదిగి ఎదగని వయసులో ఎదురైన
ఎన్నో ఆటుపోట్లను ఎదుర్కొని చదువుల్లో ఉత్తీర్ణుడనై ఒక పెద్ద బహుళజాతీయ సంస్థలో నా ఉద్యోగాన్ని తద్వార మా కుటుంబం నిలదొక్కుకునేలా జీవించగలగడం కల్ల.....
అందుకే ఇప్పటికి కూడా మా కాలేజ్లోని గణపతి ఆలయప్రాంగణం, అందులో కొలువైన నా ఆప్తమితృడు గణపతిని తలచుకున్నంతమాత్రాన కళ్ళు అప్రయత్నంగా చెమర్చి ఆ స్వామి అనుగ్రహవిశేషాన్ని గుర్తుచేస్తూనేఉంటాయి...!
ఇక అస్మద్ గురుదేవులు శ్రీ చాగంటి సద్గురువుల ప్రవచనాలు జీవితంలోకి నా ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణపు ఆలంబనగా లభించడం కూడా మా కాలేజ్లో కొలువైన హేరంబుడి కరుణే...!
అస్మద్ గురుదేవులు వారి ఒకానొక ప్రవచనంలో, అణువణువున ఆవహించి ఉన్న బాలా స్వరూపంతో భువిపై తిరుగాడిన సాధువరేణ్యులు శ్రీ తాడేపల్లి రాఘవనారాయణశాస్త్రి గారి జీవిత ఘట్టాలను విశ్లేషించే క్రమంలో ఒకసారి వారు అమ్మవారితో హాస్యానికి ఎదో అని నవ్వుతుంటే....." ఎందుకు శాస్త్రి ఆ నవ్వు.....నాక్కూడా చెప్పు... " అని సాక్షాత్ ఆ బాలాత్రిపురసుందరి అమ్మవారే అడగడం, దానికి బదులుగా శాస్త్రిగారు, " నీ యొక్క, అనగా పార్వతీ కళ్యాణంలో కూడా గణపతి పూజ చేసావు కదమ్మ....మరి గణపతి మీ పెళ్ళికి ముందు పుట్టాడా
లేద తరువాతా అని చిన్న సందేహం వచ్చి నవ్వుకున్నాను..అంతే...." అని చెప్పిన సందర్భం విన్నవారికి ఆ గణపతి పరబ్రహ్మం యొక్క వైచిత్రి ని గురించి విచారించి ఆశ్చర్యం చెందడం తద్వార ఆ విశ్వ మూలభూతమైన, మూలాధారచక్రాధిష్టానదైవమైన గణపతి వైభవాన్ని తమ తమ అధ్యాత్మ విద్యాంతర్గతంగా తర్కించి తరించడం కద్దు....
"గణములకు అధిపతి కాబట్టి గణపతి..." అనే లౌకిక భావాన్ని బట్టి గణపతి అనడం సర్వసాధారణం.....
అక్కడితో ఆగకుండ గణములు అనగా ఏ ఏ గణములు అనే ప్రశ్న తలెత్తినవారికి ఆ గణపతి తనదైన అనుగ్రహ విశేషాన్ని వర్షించి తన తత్వాన్ని ఎరుకపరుస్తాడు....
కైలాసంలో ఉండే ప్రమథగణాలకు అక్కడి పార్వతీపరమేశ్వరుల సుతుడైన ప్రమథగణాధిపతి గణపతి......
మరి విశ్వవ్యాప్తంగా కొలువైన ఎన్నెన్నో భూతగణాలకు ఎవరు అధిపతి...?
మనలోనే కొలువైన ఎన్నో శరీర సూక్ష్మ కణజాల సమూహములకు అనగా సప్తధాతువుల కేంద్రీకరణ వికేంద్రీకరణ వల్ల ఏర్పడిన గణములకు ఎవరు అధిపతి..?
"యత్ పిండే తత్ బ్రహ్మాండే...." అనే యోగ శాస్త్ర బోధానుగుణంగా, సూక్ష్మ స్థాయిలో ఈ పిండాడంలో ఎన్ని చిత్ర విచిత్రమైన సంఘాతములు ఉన్నయో, స్థూల స్థాయిలో ఈ విశ్వాంతరమునందు కూడా అన్ని చిత్ర విచిత్రమైన సంఘాతములు తద్ జనితమైన సమూహములు అనగా గణములు ఉన్నాయి.....
అవన్నీ మానవ మేధోగ్రాహ్యమా కాదా అనే లౌకిక విషయాన్ని కాసేపు పక్కన పెడితే,
ఇవి అవి అనే భేదం లేకుండా వాటన్నిటిని కూడా నియంత్రించే ఈశ్వర శక్తికే గణపతి అనే నామవాచకము......
కాబట్టే ఎవరు ఏ వాహనం పై తనను కొలువైయ్యేలా చేసి పూజించినా సరే ఆ సర్వవ్యాప్తమైన పరబ్రహ్మము ఆ పూజను స్వీకరించి అనుగ్రహిస్తున్నది.....
అన్ని వేళలా అన్ని చోట్లా పరివ్యాప్తమై ఉండే పరబ్రహ్మతత్వాన్ని, ఆ జగజ్జనని ఒకానొక సందర్భంలో భండాసురయుద్ధసమయంలో, తన పతి అయిన ఆ పరమశివుని వదనారవిందాన్ని దర్శించి ధ్యానించి ఒక మహాశక్తిగా సృజించి వాడి ఆసురిగణముల శక్తిని విరిచేందుకు శ్రీగణేశ్వర శక్తిగా,
( " కామేశముఖాలోక కల్పిత శ్రీగణేశ్వర...." )
ఉద్భవింపజేసింది అని కద మనం లలితలో చదివేది...
మరో నామంలో " జడశక్తిర్జడాత్మిక " అని ఆ పరాంబికను కీర్తిస్తున్నాము....
అంటే జడానికి కూడ ఒక శక్తి ఉంటుంది అనికద దాని అర్ధం..!!
జడానికి ఉండే శక్తిని కూడా గణపతి పరబ్రహ్మము యొక్క శక్తిగా దర్శించాలంటే అయినవిల్లి శ్రీ మహాగణపతి ఆలయాన్ని దర్శిస్తే తెలుస్తుంది.....
ప్రతి సంవత్సరము పెరుగుతూ ఉన్న శ్రీగణేష గర్భాలయ శిలామూర్తిని, దానికి సాక్ష్యంగా పక్కన పెట్టిన ఒకనాటి ఆమూర్తి యొక్క కవచాలను మరియు ఇప్పుడు మూర్తికి ధరింపజేసిన కవచాలను చూస్తే అవగతమవుతుంది....!
( కర్నూల్ యాగంటి శ్రీఉమామహేశ్వర ఆలయంలో కొలువైన భారి నందీశ్వరుడు ప్రతి సంవత్సరము ఒక క్రమంలో పెరిగే రీతిగా.....)
ఇలా ఆ గణపతి పరబ్రహ్మము తనదైన రీతిలో భక్తసులభుడై, సకల అశుభ విఘ్ననివారకుడై, శ్రేయస్కర విఘ్నకారకుడై, సకల విద్యాప్రదాతగా, సకల సంపత్ ప్రదాతగా, సకల శ్రేయోదాయకుడిగా అర్చింపబడుతూ, విశేషించి భాద్రపదమాసం లో నవరాత్రి ఉత్సవాంతర్గతంగా మన జీవితాలకు భద్రతను ఒసగుతూ ( రాబోయే ఆశ్వయుజ మాసం యమ దమ్ష్ట్ర బయల్దేరే కాలం కాబట్టి దానికి ముందు నెలలో జరుపబడే గణపతి ఆరాధన మనకు భద్రతను కలగజేస్తుందని పెద్దల సంప్రదాయ వాక్కు ) తన వైభవాన్ని దిగ్దిగంతముల వ్యాప్తిగావిస్తు అందరిని చల్లగా చూడు గాక...😊
చిన్ననాటి ఆ స్కూల్ జీవితంలోని గణపతినవరాత్రుల్లో మా ప్రగతినగర్ బస్తి కమ్యూనిటి హాల్లో కొలువైన గణేషుడి వద్ద పూజానంతరం దిగిన పిక్ లో అమ్మా, నాన్న, నేను, తమ్ముడు....😊